EŞFÂ

            Sobayı yaktım,odanın içi sıcacık oldu. Güvendim sobanın alevine, "Öyle devam eder, şimdilik yeter bu kadar odun." dedim. Arkama aldım sobayı,oturdum masanın başına. Güvendim ben o ateşe. Sıcacıktı,içtendi. "Sönmez, yeter bu kadar odun." dedim,onunla ilgilenmedim. Zaman geçti,ateş söndü. Ben yine üşümeye başladım. Vaktinde yoklasaydım sobayı, arada bir odun atsaydım ateşe,sönmezdi. Hep öyle sıcacık kalırdı odanın içi,üşümezdim. Kendim ettim, kendim buldum; yapmam gerekeni yapmadığım için.       Bence bazı insanlar da böyledirler. Kimisi benim gibidir, kimisi de ateş gibidir. Bazısı güvenmek nedir, yanlış anlar. Bazısı ilgi bekler. Bazısı kaybedince bilir elindekinin kıymetini. Çeşit çeşittir insanlar. Bu iyidir,şu kötüdür demiyorum. Demek istediğim,hepimiz farklıyızdır. Tabii ki herkes benimle ateş gibi değildir. Her insandan bir tane vardır. Herkes benim gibi, ben başkası gibi olamam ya, değil mi? Hem zaten insan ateş gibi de...

      28/01/2021            Kitabı okuduktan sonra yapabildiğim tek şey düşünmekti. Düşündüm; bütün hayatı, hayatımı, başkalarının hayatlarını... Sonra sorguladım; neden, ne için, nasıl yaşıyorum, yaşıyorlar, yaşıyoruz?.. Bizi biz yapanlarımız neler? Kaçımız geçmişe takılıp kalıyor? Kaçımız hiçbir şey olmamış gibi arkada afetler bırakıp hayatına devam edebiliyor? Peki ya hangimiz doğruyu yapıyoruz? Geride kalanlar mı, geride bırakanlar mı? Bu ikisinden başkasını bulup onu seçenler de var mı? Eğer varsa onlar mı yapıyorlar en doğrusunu? Bu hayatı hakkını vererek yaşayanlar unutanlar mı, her daim hatırlayanlar mı? Hayat ve hayatı yaşayanlar hakkında daha birçok soru sorabilirim. Fakat, bu yazdıklarımın bile önemli bir kısmını cevaplayamam. Çünkü; benim sevinçlerim, acılarım, yaşadıklarım, bütün tecrübelerim yalnızca on altı yıllık. Ben henüz yolun başındayım. Buldum dersem yanılırım. "Neyi?" diye soracak olursan bunu ben de bilmiyorum. Daha doğ...

Fazılca konuşuyordu Sokakların sessizliğini haykırırcasına Kaldırımlar vardı sözlerinde Fazılca konuşuyordu Yalnızlıklar vardı siteminde Vazgeçercesine sabahın nûrundan Bekleyişler vardı sesinde Bir tutam sarhoşluk sezdim gözlerinde Bu dünya onu da bir hayli yormuş Unutmuş âhiri cennet ile mest olmuş Korkuları sığınmış buruşuk yüzüne Fazılca bakıyordu ağlayan öksüzlere Fazılca bakıyordu Vicdanı yansıyordu suratına dek Biliyordu olamazdı pişmanlığı tufana denk Fazılca susuyordu Kesilmiş sözcükleri, kilitlenmiş dili Nabzındadır âşeka sabretmeye vesilesi ... 03/04/2023(03:53-04:17) 05/04/2023(02:19-03:26)

       Kötülüğü yok etmek için bunun yanlış olduğunu anlatmak beklentilerimizi karşılamadı. Çünkü insan kötülük yoluyla gayelerine ulaştı,çıkarlarına kavuştu. Bazı insanlar istediğini aldı. Bazı insanlara da çözümünü bulamayacak olsalar bile yalnızca dertlerini anlatmak kaldı: “Ben her gün şiddet görüyorum. Kimseye söyleyemiyorum. Tehdit ediyor.” “Savaştan kaçtık. Ailem o kadar perişandı ki başka çarem yoktu.” “Çocukluğum yurt köşelerinde geçti. Sonra da sokaklarda devam ettim mücadeleye.” “İsrail polisi Mescid-i Aksa’yı bastı. Sabah namazına gelen Müslümanları alıkoydu.” “Onlarla arkadaşız sanmıştım. Yaptıklarının akran zorbalığı olduğunu ben kendime küsünce söylediler.” “Artık yaşamak istemiyorum. Her şeyden sıkıldım. Çok yoruldum.” Bazıları da hiçbir şey anlatamadı:“Çok büyük hayalleri vardı. Tek isteği okumaktı ama bırakın okumayı,yaşamayı bile çok gördüler ona.” “Yeni bir George Floyd olayı daha yaşandı. Amerikan polisi ırkçı politikaya devam ediyor.” “20 yaşınd...