EŞFÂ

~Bir kuş kondu arşa Diğeri dayanamadı hasretine O da uçtu yanına +Baksana şu insanlara -Ne olmuş ki onlara? +Yazık,aldanmışlar dünyaya -İçlerinde yok mudur ahireti bilen? +Vardır elbet hepsi bilirler -O zaman neden bu hâldedirler? +Nefistir onlara yol gösteren -Yok mudur içlerinde doğruları bildiren? +Vardır elbet Hakk’ı onlara söyleyen -Peki neden hâlâ bilmiyorlar Yaşadıkça çalıyorlar ahiretten? +Biliyorlar elbet ama Bilmez gibidirler âcizlikten ~Bir çocuk oturdu banka Gördü,heves etti arşa konan kuşlara Sordu yanındaki bilge adama +Onlar ne yapıyor orada? -Uçmuş,konmuşlar gerçeğin kapısına +Gerçeğin kapısı neresidir? Anlat biraz bana -Gerçeğin kapısı hayli uzaktır dünyaya Yakındır bir secde kadar da aynı zamanda Bilip de boyun eğen kavuşur huzura Büyüklük eden uğrar büyük azaba Sen bilirsen Hakk’ı varırsan huzuruna Bırakmaz seni biçâre mahşerde toplanınca Anlarsan ki bu dünya yalan dünya Erişirsin cennette gerçek huzura Öğrendin artık bak kuşlar neden arşta Çıkmışlar minareye özgürl...