Cezir

Henüz tatmadım bir damlanın yüzümde nasıl kıvrıldığını 
Kar tanesinin dilimde eriyişini hissetmedim 
Görmedim gün doğarken bir serçenin gidişini 
Ve sevmedim hiç güneşin en tepeye gelişini 
Ay dayanmış şimdi fecrin eşiğine 
Henüz düşmemişken gölgen denize 
Yeni düşler kuruyorum bir gün geleceksin diye 
Kıyıya yaklaşan tekneye nerden geldiğini sormadım 
Fark etmedim yağmurun ne zaman başladığını 
Takmadım hiç günlerin art arda sıralanışını
Hangi mevsimdeyim takvime bakmadan bilemedim 
Günler eskidikçe dökülen yaprağı tanırım 
Çatlaklardan sızmış o gelinciği de
Köpük köpük gelen öfkeli suları bilirim 
Ben ceziri beklerim
Boğuşmadım hiç denizdeki dalgayla 
Anlamadım akan su nasıl bulur yolunu 
Nasıl memnun olur ırmak döküldüğü denizden 
Hiç şikayet etmez mi çiçekler açtığı bahçeden 
Papatyalar anlaşır mı yaban otlarıyla 
Hakkım yoktu fırtınaya karşı durmaya 
Münzevi bir bekleyiş takındım 
Usulca yaslandım saçlarımı tarayan geceye 
Uyku tutmaz gün doğmaz 
Söyle kim bakar ağaran gönlüme 
Saatler geçmez dakikalar bükülür parmak uçlarımda
Her gece sıkılmadan sayarım yıldızları 
Tane tane biriktirdim kimsesizliğimi 
Değişmem nergisleri ortancalara 

...

23/01/2026 (01:43 - 04:03)

Âtideki Hayaller

Acemi zamanlarım...;)

 O gitti ben de unuttum sanmıştım

Uyandım yanımdaydı

Elimi uzattım

Dokunmak istedim

Önce saçları

Sonra gözleri

Ardından dudakları

Bütün bedeni yavaş yavaş

Uçtu gitti ellerimden

Benim toz bulutu olarak gördüğüm

Biriciğim

Toz pembe hayallerimi de aldı

Göğe doğru süzüldü

Bensiz bir özgürlük seçti

Bulutların arasında kaybolmak istedi

Hayalini bile çok gördü bana

Eğer vurmamış olsaydı gurur kelepçelerini

Bu zayıf bileklerime

Dayanabilir miydim bana seslenişlerine

Koşar gelirdim

Ki kurtarırdım da onu

Özgürlük sandığı bilinmezlik kafesinden

Şimdi o mahsur

Benimse yapabilecek yok bir şeyim

Âtideki Hayaller

Ahirete kaldı sevdiğim 

...

13/05/2021/Salı

#NMBAL Bahçesinde

Gökkuşağı

 Uzun zamandır siyah beyazdı dünyam

Özledim gökkuşağının renklerini

Gökkuşağı yalnızca birkaç damla su

Ve biraz gün ışığıdır

Gözlerimi bulut yaptım

Biraz yağmur yağdırdım

Özleminden solmuş yüreğime

Şimdi gün ışığını beklemekteyim

Bırakıp gittiğin sonsuz gökyüzünde

...

17/05/2021/Pazartesi (12:00-?)

Kızıl Taşlar

 Bir kez daha olmuştu bu

Karanlık bir beden

Adım adım

Küçülmüştü gözümde

Bir servi daha

Kaybolmuştu

Kızıl taşlar üzerinde

...

06/10/2021 (15:41)

Fiyakalı Tokat İzi !

 29/08/2025 (23:36-23:49)

       Yağan yağmura aldırış etmeden koşuyordu. Bir kenarda sakince beklerse eve geç kalırdı. Işıklarda beklerken karşı caddeden otobüsün gittiğini gördü. Sonraki otobüs bir saat sonraydı. Yayalara yeşil yandı ve bu güzel hanım mağrur adımlarla geçti karşıya. Neyseki yağmur gözyaşını gizledi, kimse fark etmedi ağladığını. Durakta beklerken bir grup genç bakışıp gülüşüyor, alaycı tavırla suratına bakıyorlardı. En sonunda şaşkın bakışlarına dayanamayıp birisi atladı ortaya:

- Abla makyajın akınca çok fiyakalı olmuş yüzün. Rengarenk açmışsın¡ 

       Hepsi birden gülüştüler. Önce telefondaki yansımasına baktı. Sonra kolunun tersiyle kalan makyajını da sildi. Gençlere döndü:

- Nasıl? Şimdi daha güzel oldum mu? dedi. 

       Tükenmiş  kadının karşısında oluşan âni sessizlik, gecelerce yutulmuş çığlıklarla doluydu...