Hufre-i Nisyân
Hani kaçamak bakışlarda Saklardık sevdamızı Elimizden alınacak gibi Korkarcasına Sanki bir çocuğun avuçlarındaki Bozuk paralardı Ne kumbaraya atıp biriktirmeye Ne de harcamaya kıyamadığı Çaresizliğimi ezberlemişti artık yolların Gelemezdim Seni sonsuzluğa gömmeyeyim için Anlamazdın Anlamazken bile haklıydın Sormazdın hesabını Boş kalan kollarının Canım bu kadar yanmazdı Keşke sorsaydın Saçlarının boşluğa düşüren kıvrımlarından Kaç kez düştüm amansızca Gözlerinin pınarına Yüzümde gezinirken bıraktığı Parıltılardan bilirdim Yakamoz kokardı ellerin Şimdilerde Bir kar küresi yalnızlığıdır tutkularım Kendi hâlinde Saf ve memnun Senden arta kalan Sönmüş bir mum Ve ihaneti Anlamsız kayboluşların Ve dilimde Aynı mısralar Sana olmayan Ama üzerine alındığın Senden başkasına yakışmayacağını Nasıl da anlamıştın Hâlâ sensizlikle boğuşur çığlıklarım Hâlâ sana açılır gözleri kabusların Kalbim düşerken hufre-i nisyâna İçimden bir his gizlice sığınır sana ... 2020 21/06/2023 (12:10-12:11) ...