EŞFÂ

18/08/2023 (02:30-03:14)      Geçmişi eşelerken fazla abartıp biraz fazla geriye gitmişim. Ne yapayım? Suçlayacak kimse bulamayınca gidebildiğim kadar gittim. Her şeyin bir tane bile olsa sorumlusu olmalıydı. Suçluları buldum bulmasına tabii. Belki onların da suçluları vardı ama bu ihtimal onları affetmem için yeterli değildi. Sonuçta suç üstüne suç eklemeyi tercih etmişlerdi. Bu durumda bana kalan tek seçenek onlardan nefret etmek, kin beslemekti... § 21/02/2022 (12:57-13:17)      Kendi hayatlarını mahvetmişler; benimkini de uçurumun kenarında, ölümle kalım arasındaki o ince çizgide bırakmışlardı. Vâroluşumla hiçliğim, benliğimle engellerim, aklımla kalbim, istediklerimle sahip olduklarım arasındaki savaşta masum bir çocuk kadar suçsuz, çaresiz... Tek yapabildiğim sabretmek. Beklemek... Neyin geleceğini bile bilmeden beklemek. Tüm hislerimi, hayallerimi, umutlarımı darmadağın eden değersizlik duygusu bir kız çocuğunun tüm dünyayı yakmasına yetebilecek güçt...

16/08/2023 (00:31-01:38)      " Ortaokulda yaşadıklarımın hiçbirini lisede yaşamayacağım." dedikten sonra daha kötülerini yaşamaya başladım. (bknz.  Nazire ) Liseye kadarki hayatımda neşeli, kolay arkadaş edinen, kibar, sosyal, en önemlisi cesur ve girişken bir insandım. Lisede ise  içine kapanık, kolay kolay iletişim kurulamayan, kendini koruduğunu düşünerek insanlara -en çok da karşı cinse- kaba davranan, en sevdiği insanlardan bile kaçmaya çalışan, bütün özgüvenini yitirmiş, en iyi bildiği şeyleri bile yapmaktan çekinen tipik bir ergen modeline dönüştüm. Bu ergenin belki de en kötü özelliği bütün asiliğini içine hapsetmesi ve öfkesini kendinden çıkarmasıydı. Maalesef uzunca bir süre bunu farkedemedim, ta ki bazı insanların bana gerçekten kırıldığını ve saygı çerçevesinde aramıza mesafe koyduklarını anlayana kadar.       Lisede de bazı ihanetleri, dedikoduları, yanlış arkadaşları görmüş olsam bile bunlar beni çok etkilemedi. Tecrübeli oluşu...

Erciyes'e yağan kar insanların derdini örter Muhafızıdır etrafında irili ufaklı tepeler Muhafızların eteklerine taşlar yuvarlanır Kimisi büyüktür; yıkar geçer Umrunda olmaz hiçbir şey  Kimisi küçüktür; fark edilmez bile Herkesten gizler kendini Ne yaşarsa içinde yaşar Küçüktür ama içine koca bir dünya sığar Bu taşların tozları ufalanır insanların yüreğine Bu tozlarla kaplanır Kayseri'nin kalbi Bu tozlar, bu taşlar, bu tepeler, şanlı Erciyes! Hepsi Kayseri'nin toprağı Bu toprak kimi zaman fırtına olur Kurutur her bir yaprağı Kimi zaman serilir yere Başüstünde taşır geleni Yeterki umutsuzlukla kaybolmasındı Yalnızlıkla dost olmasın İhanete uğramasın Kalpler kırılmasındı Tek derdi kötülük olmasındı Her bir kötülükte Bir kar tanesi erir Erciyes'in tepesinde Bu toprağın tek derdi Erciyes'in karı erimesindi ... 14/05/2021 (01:00-?) 14/08/2023 (00:55-01:01) Fotoğraflar:  2007 Yılı Hacılar Fotoğraf Sergisi