İçimin vadilerinde kış kıyamet
Rüzgarlar biteviye
Yavrusunu yitiren kurdu seslendiriyor
Ve ay her gece
Gümüşî bir yalnızlığı anlatmak için
Doğuyor sanki öylece
~Erdem BAYAZIT
İçimdeki bahçede sonbahar
Yaprakları dökülen çınara
Yuva yaptı yalnızlık
Güvercinler uğramaz oldu semtime
Artık çiçek açmıyor bahçemde
Çocuklar oyun oynamıyor
İçimdeki sokakta her zaman gece
Güneşi doğmayan bir sokak
Karanlık denize akarken gözyaşlarım
Yutuyorum hıçkırıklarımı
Aman sessiz ol yanlızlığım
Kimseler duymasın
#2018
(Lisedeki ilk edebiyat ödevim:))
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Yorumlarınız kendimi geliştirmeme yardımcı olacaktır. :)