N'aptın!..
Benim ona sormaktan korktuğum soruyu o bana sordu: - N'aptın? - İyiyim abla. Sen n'aptın? İşkencelerle yozlaştırılmış bakışlarını kaçırarak, dudaklarını yarım hareket ettirerek: - N'apıyım, uğraşıyoruz işte... Yalandan da olsa 'iyiyim' demeye cesareti kalmamış. Beyaz gül misali yüzünde bir çift göz korkarak uzağa kaçtı. Kendini bozuntuya vermeden işine devam etti: - Anne, bir torba daha versene ordan! ... (Lisede kullandığım defterimden. Devamını yazmaya cesaret edememiştim. O abla şimdi çok iyi, Elhamdülillah!)