EŞFA

24/12/2024 (02:17-02:22)        Akşam, arkadaşım bana bir gönderi attı. Şöyle yazıyor: "Senin aradığın da seni arıyor" . Biraz önce de neyle karşılaşacağımdan habersiz galerimi temizlemeye başladım. Aklıma yazacak bir şey geldiğinde, yakınımda kağıt kalem de olmadığında telefon ekranını SS alıp görüntü üzerine yazıyorum. Bunlar galerimde birikiyor, bazen kağıda dökmeyi unutuyorum. Bu şekilde birçok yazımı buldum yine. Bazılarının birbiriyle ve arkadaşımın gönderdiği sözle benzerliği dikkatimi çekti. Sizle de paylaşmak istedim: 03/02/2022 (23:13) Birini bekliyorum  Ansızın çıkıp gelsin Ben çekip gitmeden Gözlerinde çocukluğum  Avuçlarında masumiyetim olsun... 17/08/2022 (17:29-17:34)        Biri var özlenen, biri var ellerimin arasından kayıp giden, biri var her dakika her salise aklımı başımdan alan, biri var burdaymış gibi, biri var sebebini bilmediğim mutluluklarda, biri var varla yok arasında, biri var şimdi derin yalnızlıklarda, biri...

 اِهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَق۪يمَۙ ﴿6﴾ صِرَاطَ الَّذ۪ينَ اَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْۙ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّٓالّ۪ينَ ﴿7﴾ 6-7. Bizi doğru yola, kendilerine nimet verdiklerinin yoluna ilet; gazaba uğrayanlarınkine ve sapıklarınkine değil. (Fâtiha, 1/6) ثُمَّ اَرْسَلْنَا رُسُلَنَا تَتْرَاۜ كُلَّمَا جَٓاءَ اُمَّةً رَسُولُهَا كَذَّبُوهُ فَاَتْبَعْنَا بَعْضَهُمْ بَعْضاً وَجَعَلْنَاهُمْ اَحَاد۪يثَۚ فَبُعْداً لِقَوْمٍ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿44﴾ 44. Sonra arka arkaya peygamberlerimizi gönderdik. Her ümmete kendi peygamberi geldikçe, onu yalanladılar. Biz de onları birbiri ardından helâk ettik ve onları birer ibretli hikâye yaptık. Artık inanmayan bir kavim, Allah’ın rahmetinden uzak olsun! (Mü'minûn, 23/44)

Büyük işler yapamamakla yargılayıp küçümsüyorlar Hiçbir işi tam yapamamakla suçluyorlar Büyük hayallerimden vazgeçtiğim için  Vazgeçmek zorunda olduğum için  Alaya alıyorlar Yeni yollar bulmak için çırpındığım zamanları bilmiyorlar Bilmiyorlar hayatımı mahvolmaktan kurtarmak için bir çocukluk bir gençlik astığımı  Sadece Ve sadece yargılıyor aşağılıyorlar Hiçbir işe yaramayan egolarıyla çok güzel işler yaptıklarını düşünüp üstünlük kurmaya çalışıyorlar Bilmiyorlar Onlara küçük görünen işlerim  Benim büyük başkaldırışlarımın sonucu Onların daha istemeden önlerine sunulan fırsatların yarısı  Benim çabalarıma rağmen kazandığımdan daha fazla Bilmiyorlar ... Onların boşa yaşadıkları hayatta Ben bir anlam arayıp tutundum Onların ölümden korktuğu anlarda Ben yaşamak için sebepler aradım  Ben yaşamın ötesine geçip  Kaderimle savaştım  Kara bahtımla boyanan duvarları  Aşmak için çelik zırhlar kuşandım Ben  Benliğinden uzak tutulmaya çalışılan bir...

Blog arkadaşım Bücürük ve Ben ' in yazısına cevabım.         İlk söylemek istediğim, daha önceki yazınızda da denk geldiğim konu, birkaç delinin ya da belki deli taklidi yapan tek amaçları dikkat toplamak insanları yanıltmak olan ucuz kişileri örnek göstererek tüm Müslümanları yargılıyor oluşunuz. Bu tıpkı "Ben gelecekten geldim." diyen delileri bizim örnek gösterip de materyalistler sonunda kafayı yedi dememiz gibi bir şey. Bakın bu insanlar dinlerini bilmiyorlar, din adamları delidir diye gösterdiğiniz insanlar belki de gerçekten öyledir, tıpkı sizin gelecekten gelen delileriniz ve popüler kültüre sorgulamadan ayak uyduran materyalistleriniz gibi. Yani birkaç deliye aldanıp onların şekil olarak benzediği bir topluluğu yargılamak pek de mantıklı bir tutum olmuyor. Hangi din adamı bilimle uğraşmış diye soruyorsunuz, üstelik dincileri araştırmamak ve öğrenmemekle suçluyorsunuz. Fakat siz gerçekten araştırmış olsaydınız böyle bir soruyu soramazdınız. Ama merak etm...

Bahçenin sahibine... Bir çiçeğin yaprağından süzülen damlalarız Bizimle sulanacak koca çınarın kökleri  Toprak kokusunda bekliyoruz  Filizlenip yeşereceğimiz mevsimi  Ellerinden dünyaya açılan kapıdayız  Dört nala koşacağız yedi iklime  Senden öğrendiklerimizle devam ediyoruz  Emekleyerek başladığımız yolculuğa  Senden öğrendiklerimizle tamamlanıyoruz  Hayata atılmadan önce son durakta  Ceketin iliklenen düğmesinden  Ayağa kaalkmaktan ötedeymiş saygı  Gözden uzakta da doğru kalabilmekmiş  Çalıştığım için değilmiş değerim  Başarısızlığımdan değilmiş düşüşlerim  Sevmek sevilmek zor değilmiş sandığım kadar  Bir desteğe ihtiyacımdan yanılmışım onca zaman  Bilmeseniz de güç buldum varlığınızdan  Özrü kadar olgun  Affettiği kadar büyükmüş insan  ... 24/11/2024   (22:43-23:37) (Bölüm arkadaşlarımla birlikte hocamıza hazırladığımız kutlamadan.)

20/10/2024 (11:20-11:38)        Okulda enfeksiyon hastalıkları diye bir dersimiz var. Daha birkaç hafta önce hocamız yıllar önce yaşanan bir kaza, bir ihmalden bahsetti. 12 bebeğin bir ihmal yüzünden nasıl öldüğünü, bunun vicdani yükümlülüğünü kimsenin almak istemeyeceğini söyledi. Bir hemşirenin elini dezenfekte etmemesi sebebiyle 12 bebeğin enfeksiyon kapmasına, 11'inin ölmesine sebep olduğunu, görevinden men edildiğini, psikolojisinin bozulduğunu anlattı.        Geçen yıldan beri hocalarımızın bize yaptıkları ilk uyarılardan biridir "Maliyetin hiçbir önemi yok. Önceliğiniz hastanın sağlığı. Elinizin altındakinin can olduğunu, size ihtiyacı olduğunu, yaptığınız küçük bir ihmalin geri döndürülemez sonuçları olduğunu sakın unutmayın!" O günden beri bölümdeki en umursamaz kişinin dahi ne kadar dikkatli davrandığını kendi gözlerimle gördüm. Hastanede gün boyunca kaç eldiven değiştiriyoruz, ne kadar ilacı temiz mi değil mi bilmediğimiz için çöpe atıy...

03/10/2024 (15:05-17:49)        Sabah erken uyanacağım için akşam erkenden yattım. Zaten uykusuzluk da vardı. Teheccüd vaktine kadar devam eden uyku felçleri ve kabuslar sebebiyle sık sık bağırarak uyandım. Ardı arkası kesilmeyen, anlatmak bile istemeyeceğim kabuslar gördüm. En sonuncusunda rüyada mıyım gerçek mi emin olamadan kalkıp elimi yüzümü yıkadım, dua edip yattım. Yattığımda saat 3-3:30 civarıydı. 5'den sonra geri kalktım. Hazırlandım, namazımı kıldım, kahvaltı yaptım ve 06:05'de evden çıktım.         Hava yeni yeni aydınlıyor. Sokak lambalarının bir kısmı söndü. Eski sokağımızın korkutuculuğundan sonra yeni mahallemize alışmak zor olmadı. Sakin adımlarla durağa gitmenin mutluluğunu yaşıyorum. Üç otobüs, iki aktarma ile 7:10 civarı okula geldim. Dün de böyle erken gelmiştim. Otomattan kahve alıp güne keyifli başlamak istedim. Otomatın kartımı okumaması ile güzel bir başlangıç yapmış oldum.         Gün içinde g...

  10/09/2024(01:03      Gücümün yetmediği zulümleri kalbim sıkışarak izlemek zoruma gidiyor. Ne aklım yetiyor yaşananlara ne de vicdanım dayanıyor. Keşke diyorum, Gazze'yi kurtaracak önderlerden olabilsem. Dua etmekten başkasına gücüm yetse. Keşke diyorum masum bir çocuğu öldürenlere kısası getirecek güce sahip olsam. Ne kalbim sıkışırdı o zaman ne de aklım bulanırdı bu dünyanın kirinden. Gücüm yetmediğinde duaya sarıldım, zikire sarıldım, Kur'an'a sarıldım hep. Bugün de öyle yaptım. En son yine bir mealde nefes aldım... الَّا إِنَّ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ قَدْ يَعْلَمُ مَا أَنْتُمْ عَلَيْهِ وَيَوْمَ يُرْجَعُونَ إِلَيْهِ فَيُنَبِّئُهُمْ بِمَا عَمِلُوا وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ (64) 64. Bilmiş olun ki şüphesiz göklerdeki her şey, yerdeki her şey Allah'ındır. O, içinde bulunduğunuz durumu gerçekten bilir. Allah'a döndürülecekleri ve yaptıklarını Allah'ın onlara haber vereceği günü hatırla. Allah, her şeyi hakkıyla bilendir. (Nûr, 24/64)

  04/08/2024 (02:21-02:57-03:08) Güneş doğmak için beklese, yağmur yağmak için... Hem maviye yazık olur, hem yeşile...                Kaybettiğin yerde bekleme. Açılmayan kapıları zorlama. Anlaşılmayı bekleyerek kalbini çürütmelerine izin verme.        Hayatımda bana öğretilen en büyük yanlışlardan birisi 'beklemek'. Doğru zamanı beklemek, doğru ortamı beklemek, doğru insanı beklemek, uygun bir durumu beklemek, yapmak istediklerin için plan yapmayı beklemek, önceliklerin için isteklerinin sırasını beklemek...         Zaman akıp gidiyor ve yaptığımız tek şey beklemek. Evet, bazen gerçekten beklemek gerekiyor ama bunu fazla mı abartıyoruz¿ Elimizde onca imkan varken, onun zamanı gelmedi demek zamana ihanet etmek olmaz mı? İmkanımız olmasa bile kendi ellerimizle fırsatlar yarattığımız, çalışıp didindiğimiz, güzel bir yaşam inşaa etmek için çabaladığımız bu hayatta ayağımıza gelenleri elimizin tersiyle...

  28/07/2024 (03:21 - 04:27)        Koştu kadın, yetişmek için çalınan zamanına. Koştu kadın, hissizleşen anılara. Koştu kadın, elinde kalan son umut parçasıyla... Koştu; hiç bilmediği yollarda, tanımadığı insanların arasında, hain tuzakların ortasında, nereye gittiğini bilmeden koştu. Düştü, kalktı. Güvendi, yalnız kaldı. İnandı, yarım kaldı. Bütüne ulaşmak içindi çabası. Koştu, koştu, koştu... Uçuruma geldi, atladı. Uçarım sandı, parçalandı. Topladı parçalarını, koştu, koştu, koştu... Durdu kadın. Buldum sandı, emanet etti parçalarını. Parçaları aldı adam, yapıştıracak sandı kadın. Yere döktü adam, ezildi kadın. Yarım kaldı kadın, ayağa kalktı. Önce süründü, sonra yürüdü. Tanıdık geldi ilk adımları, ilk gözyaşı, ilk çırpınışı, ilk kanatları... Onlar da böyle kırılmıştı. Ağladı kadın, ıslandı adam. Yalnızdı kadın. Koştu, koştu, koştu... Uçuruma geldi kadın, elini uzattı adam. Atladı kadın, orada kaldı adam...

Çaresiziğin yönü bu yola çıkmadan anlamazsın Çıkar çıkmaz çakmağı yakar öylece kalırsın Dumanını fazla alır yarına ulaşamazsın Çık gel bak bu kabuslarla yaşayamazsın Kendine nasıl hak gördün beni kor ateşe atamazsın Başta söz verdiğin yolda beni yarım bırakamazsın İhanetin ne yola ne bana aşkı yalnız yaşatamazsın Ardından eser yeller bu yolları bulamazsın Gelmek istersen birgün dönüp arkana bakamazsın İzini silerse zaman acımazsa hatırana acımışsa yaralara Kalamazsın yarınıma bakıp durma limanıma Kalmış mı gökte yağmur iner misin damlalarla Yoksa gelip zorla yerleşmeli mi toprağına Söyle aşkla bakışıp ayrı kalmayı nasıl becerdik Sevmeyi mi bilemedik sevgiyle mi büyümedik sevgisiz mi Sevgisiz mi yeşerdik sevgisiz mi direndik hep sevgisiz mi Başaramadık kavuşmayı anlatamadık duyguları Bu kaçışlar hep nefretin mi gizli kalmış öfke mi Bana mı sakladın savaşları bana mı tüm tuzakların Seni bulmak uğruna yokuşları tırmanışım sevgidendi Soluğunu kesip kesip uç...

Part 1 : Kayboluyor anılar tutamıyorum aklı Kayboluyorum ortadan hiç sormuyor meraklı Çınlıyor kulaklarım doğru söyle beni mi andın Bu gece de yine geçmiyorsun baş ağrım Yazdıklarım dağıldı bi türlü toplayamadım Haklısın ben en çok dağıtmayı başardım Ne bileyim dağıtınca sen toplarsın sandım Sevgileri toplayınca karanlığa da sığarsın Yarım kalan puzzle’ımda bulamadığım parçasın Neden beni bu aşkın kurağında bıraktın Hevesliydin hani aşk orucumu bozacaktın En güzel hevesleri kursağıma takansın Kalbini verecektin ruhumu mu aldın Katil oldun sevdiğim aşığını astın Kan bulaşmış ellerinle başka kimi sardın Kirli gömleğini bugün hangi sepete attın Bi baş ağrısı yine dolduruyor satırları Heceleyip adını sığdırdım gözyaşıma Ben hüznünü bile değişmezken dünyaya Sen kalbini harcadın iki günlük fırsatçıya Onca sene geçmiş yanağımdasın acıyla Yüzüne sustuklarım var ya kıvranıyor dudağımda Nefreti sönüyor kalbim çarpıyor heyecanla Düşün hâlâ acıyorum empati yoksunu aptala ...

? Çaresizlik bir zehirmiş Panzehiri zor bulunan Çaresizlik bir savaşmış  Ölümle kalım arasında  Çaresizliğin bir adım ötesi sensin Ölüm çukurunun yamacında  Bir adım gerisi pişmanlıkmış Vicdan durağının sorgusunda  03/03/2024 (09:00) - ? Bu son Sana son seslenişim son sözlerim ve son demlerim  Bu son Seni son bekleyişim son güllerim ve son demlerim  23/03/2024 (01:43-01:47) Ben söndükten sonra kokan bir mumdum  Kimse koklamadı beni sabreden dışında  Sabreden de bulamadım yalnız ben dışımda  Neyse zaten insanların sevgisi hep dışında  Sevgisi ve sevmesi, sevişmeler hep dışarda  Kalmasın bana yalan dolan sen dışında  Öyle bir gel ki hepsi kalsın saf dışında  29/03/2024 (08:55) İnsan sevdiğine en çok kızarken de sınırı fazla aşmamalı 04/04/2024  (01:29-01:33) Acelen ne daha sayamadım yüzündeki benleri  Ay bile terketmedi güneş gelmeden geceyi  Tutuşturdun ellerime ışıksız bir meşaleyi  Bul dedin beni gez, ...

  Ben her zaman böyle miydim Böyle karanlık mı görürdüm dünyayı Dudaklarım hep böyle biçimsiz, mor Horlanmış menekşelere mi benzerdi Ellerim hep mi uzaktı yeryüzünden Aklım varla yok arası mıydı Hep yadırgadım mı onu Bana ait değilmiş gibi Bedenim diyorum Hep böyle yabancı mıydı bu dünyaya Hiç mi alışmamış havasına suyuna Hep ağır mı gelmiş insanların bakışları Peki bu insanı toprak kabul etmeyip  İçine içine Daha da derine Atmaz mı ¿.. 11/01/2022 (07:28-07:38)

14/03/2024 ( 23:42) - 15/03/2024 (00:01)        Belki de artık ifade etmenin yorgunluğundan, açıklamayı ve anlamlandırmayı bıraktığımdan, hiçbir ismi yakıştıramadığım bu özel şiirimi; paylaşmaktan sakındığım önemli bir günlük sayfasıyla birleştirmeyi, bir yapbozun parçaları gibi kalbimden narin parçalar olarak sunmayı göze alıp uzun bir süre sonra yazmaya devam ediyorum. Bu günlük sayfasını benim için önemli kılan, dönüm noktalarımdan birisi olması. Bir sayfa bir insanın dönüm noktası olabilir mi? Artık boşluğa konuşmaktan, kendi kendine sessiz sinir krizleri geçirmekten bitkin düşmüşse evvela olabilir. Neden olmasın? Şiirimi önemli kılan ise hem kendimi hem de her nefesinde bu dünyada bir iz bırakmak uğruna çabalayan, yanlış olanı düzeltmek için büyük fedakarlıklarla yaşama tutunan, başa taç olması gerekirken saçını süpürge eden, önüne kırmızı halılar serilmesi gerekirken gururu egosu boyunu aşmış kimseler tarafından ezilmek istenen, herkese çare olduktan sonra kend...

  Hani kaçamak bakışlarda Saklardık sevdamızı Elimizden alınacak gibi Korkarcasına Sanki bir çocuğun avuçlarındaki Bozuk paralardı Ne kumbaraya atıp biriktirmeye Ne de harcamaya kıyamadığı Çaresizliğimi ezberlemişti artık yolların Gelemezdim Seni sonsuzluğa gömmeyeyim için Anlamazdın Anlamazken bile haklıydın Sormazdın hesabını Boş kalan kollarının Canım bu kadar yanmazdı Keşke sorsaydın Saçlarının   boşluğa düşüren kıvrımlarından Kaç kez düştüm amansızca Gözlerinin pınarına Yüzümde gezinirken bıraktığı Parıltılardan bilirdim Yakamoz kokardı ellerin Şimdilerde Bir kar küresi yalnızlığıdır tutkularım Kendi hâlinde Saf ve memnun Senden arta kalan Sönmüş bir mum Ve ihaneti Anlamsız kayboluşların Ve dilimde Aynı mısralar Sana olmayan Ama üzerine alındığın Senden başkasına yakışmayacağını Nasıl da anlamıştın Hâlâ sensizlikle boğuşur çığlıklarım Hâlâ sana açılır gözleri kabusların Kalbim düşerken hufre-i nisyâna İçimden bir his gizlice sığınır sana ... 2020 21/06/2023 (12:10-12:11) ...

  Rüyamda yazdığım ilk eserim... Bir elimde kalem, bir elimde fotoğraf Çizerken geleceği, yakıyorum geçmişi Bir yanımda geçmişin hazin dolu saatleri Bir yanımda bitmeyen hazan yağan köklerim Kağıt bile dargın, bakmıyor hiç yüzüme Unutmaya çalışırken düşüyorum ellerine... Korkma! Unutmadım ben hiçbir şeyi Listelerde adın yine yıkıyor bu beynimi Ben sana koşarken, sen kaçmıştın oysaki Düşüyordum uçurumdan, bıraktın ellerimi Bir kez olsun sormadın, neden bu korkaklığım Karşıma geçip hesap sormak bu kadar mı zordu Anlatmaya çalıştım, tercih ettin nefreti Bağıra çağıra kopardım ses tellerimi Bu susuşlar masum yüzlü katliamın habercisi... Bu susuşlar masum yüzlü katliamın habercisi... 16/07/2021/Cuma ... 15/01/2024  Bugün sabah hatırladım. Şarkılar dinledim yine. Hoş değil hatırlanan anılar ama insan düşünüyor yine de. Boşluğa düşüyor aklına geldikçe. (22:59-23:00) (22:47) Paylaşmak istedim.